Can Arkadaşım

 

Size uzun zamandır benimle olan arkadaşımdan hiç bahsetmiş miydim? Uzun zamandır diyorum, ama sanırım bana öyle geliyor. Çocukluk arkadaşım değil. Aksine olgunluk arkadaşım. Hele askerlik arkadaşım hiç değil. Zaten onu bedelli yaptım, orda da rastlamam imkansızdı. İş arkadaşım? İşimde ona benzer çok insan oldu, hepsinden sanki birer parça gitti onda toplandı. Hayat arkadaşım mı? Hayır, sonradan edindim dedim ya. Peki nerden mi buldum bu arkadaşımı? Anlatayım.

Önce adını soyadını söyleyeyim: Evren Sel. Tanır mısınız? Onu üniversite yıllarında tanımaya başladım. Kişiliğimin hafiften belirginleşmeye başladığı yıllarda, çokça kitap okumaya başlayınca karşıma çıktı. Benden büyük, dünya görüşünde ikinci turunu tamamlamış bir iki hayat abim de tanıyorlarmış onu. Onlar da onunla tanıştırdılar beni. Yıllar boyunca olgunlaştı arkadaşlığımız. Şimdilerde hep yanımda.
Başlarda, yani ilk tanımaya başladığım yıllarda onu öğrendikçe sevdim.  Araştırdım, neyi ifade etmeye çalıştığını kavradım. Yetiştiğim ortamdan farklıllıkları vardı. Ama zaten gençlik denilen şey, kendini ararken her yere girip çıkıp, her yere bakmak değil mi? Neyse bize biraz uzaktı ama doğru olduğu referansları ile çok belliydi.
Onunla yaşamak gençlik yıllarımda çok iyiydi. Nerdeyse hep onun ağzına bakıp ne derse onu yapmaya çalışıyordum. O zamanlarda yaptıklarım gençliğime veriliyor, “Delikanlı işte, ne yaptığının farkında değil” yorumları alıyordum. Farklı davranmak, hele hele onun doğrularında olmak bana haz veriyordu. Ama bir süre sonra zorluklar başladı. Hep ona uysam kesin başım belaya girecekti. Hatta ona uyan bir çok kişinin hapse girdiği, okulu bitiremediği, işsiz kaldığı haberlerini de okuyordum. Biraz ürktüm doğrusu. Onunla hiç teması kesmeden, onun hakkında daha çok araştırıp okuyarak geçirdim yıllarımı. Onun dediği gibi davrandığımda kendimi “Doğru Ahmet”, davranmadığımda ise “Yanlış Mehmet” gibi hissediyordum. Şimdi geriye bakıp düşündüğümde utandığım birkaç davranışta ona uymadığımı farkediyorum. Bunu ona anlattığımda “bunun farkına varmak da güzel be dostum, şimdi beni daha iyi özümsemişsin” demez mi?
Dedim ya şimdilerde hep yanımda. Her yere birlikte gidiyoruz. İşimde, gezmemde, iç konuşmalarında bir saniye ayrılmıyor. Ona ters gelen bir şeyle karşılaştığımda artık tepki vermeye başladığım yaşlara geldim. Eskisine göre daha fazla onun dediği gibi yaşıyorum. Ve inanmazsınız eskiden korktuğum gibi değil, ne kadar ona yaklaşırsam o kadar seviliyor, o kadar takdir görüyorum. Başarının anahtarı gibi oldu.
Az kavga etmedik. Hala da ediyoruz. Başlarda kavgalarımız sayfalarca kitap okurken oldu. Şimdilerde kavgalarımız günlük ülke yaşamında rutine bindi. Bir de geceleri. Kızkardeşi var: Vijdan. İsmini nüfus memuru yanlış yazmış; o da çok karışıyor bizim kavgalarımıza, geceleri. Hep mi haklı çıkarlar be kardeşim. Bu kadar mı etkilediler beni. Neyse mutlu-mesut günlerimizdeyiz artık. Derin arkadaşlığımızın kazançlarını görmekten çok mutluyum.
Sevmeyeni çok. Onun aksine hareket edeni mi ararsın? Her yerde. Aslında kişi olaylara sadece kendi gözüyle bakarsa, sadece kendi nefsini tatmin etmek için yaşarsa ya da yaşamak isterse ona ters düşüyor. Delirmek işten değil. Çıkış yolunu onu seven insanlardan, onun doğrusunda hareket eden insanlardan oluşan bir mikro topluluk kurmakla buldum. Bu topluluk çok dinamik. Elek gibi. Bu toplulukta geçen her anda elek şöyle un eler gibi iki üç kez sallanıyor. Her hareket, her davranış, her tepki, her duyumsamada eleğin altına kaçanlara bakıp topluca ve sessizce “Yazıııık” diyoruz. Sonra birbirimize bakıp sarılıyoruz. O arkadaşa inanan bizler eleğin üstünde kala kala, dura dura, her seferinde birbirimize sarıla sarıla daha bir kalınlaşıp alta geçme riskini azaltıyoruz.
Oğullarımla tanıştırdım onu. Amcalarını çok sevdiler. Yıllar sonra baba yadigarı diye anarlar artık. Onunla olmak rahatlatır onları. Ondan ve kız kardeşinden ayrılmadan, onurlu bir hayat diliyorum onlara. Ve tüm eleğin üstündekilere…

“Can Arkadaşım” için bir cevap

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir