Elli-name

Bi bak bana.

Bi de çocukluk fotoğraflarıma.

Sonra bir de yolda yanından geçen okul çocuklarına.

Tahmin eder misin

İleride nasıl deri değiştireceklerini,

Saçlarının şeklini, boylarının uzunluğunu,

Sakallarını, beyazlarını?

Kafalarının içini, neler görüp işiteceklerini?

Neler yaşayacaklarını,

Ne kadar seveceklerini, ne kadar üzeceklerini?

Bi bak bana.

Sonra, tut bu halimi aklında.

Ben tahmin ediyorum yirmi-otuz yıl sonrasını.

Herkes gibi, herkes gibi.

 

Bi duy beni.

Bi şimdi, bir de yirmi-otuz yıl önce dediklerimi.

Nasıl değişiyor değil mi?

Karşılaştırsan, bir de sığ olsan, çoktan silersin beni.

Farkedebilmeyi öğren, değişimi kavra.

Hiç yargılama, sadece algıla.

Her denilen, o zamanın doğrusu.

Kiminin yanlışı, kiminin sorgusu.

Besledim hep görgüyle, gezmeyle, okumayla düşüncelerimi.

Duramadım hiç,

Kim soktuysa bu bilinci bana, doldurdum hep heybemi.

E, artık taşıyorlar. Çok birikti.

Bak bir kendini bilmezlik daha.

Herkes gibi, herkes gibi.

 

Bi anla beni.

“Daha kaç kelebek ömrü yaşayacaksın” diyenle,

“Üstü kalsın” diyen arkadaş.

O yüzden belki bu telaş.

Ölümü ilk düşündüğüm yıllarla, şimdi düşünmem arasında fark

Eskiden korku, yarım kalma, açlık, eksiklik

Şimdilerde umursamama.

Hiç koymaz bana.

Deseler yüzüme,

Bana ne.

Kimleri görmedim ki bi görünüp-bi kaybolan.

Babamı, annemi, arkadaşımı, hastamı,

komşumu, amcamı, sevdiğimi, sevmediğimi.

E bana da sıra gelecek,

Sıranın nasıl olduğu belli mi?

Hiç şaşırmam, hiç üzülmem.

Üzmeden, yıkmadan, kırmadan,

Bir el sallar giderim.

Herkes gibi, herkes gibi.

 

“Elli-name” için 2 cevap

  1. YAŞAM DEDİĞİMİZ OLGU İŞTE BU KADAR KISA..:( YAPTIKLARIMIZ,YAPAMADIKLARIMIZLA BİR PRAGRAFLA BAŞLAYIP NOKTAYLA SONLANIYOR….!!!
    TEŞŞEKKÜRLER YÜREĞİNE SAĞLIK..

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir